Η δύναμη της συμπερίληψης μέσα από ένα παραμύθι: Συνέντευξη με τις συγγραφείς του “Φιλέλληνα Αγωνιστή”

Στο πλαίσιο των αποδημητικών πουλιών, είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τις συγγραφείς του βιβλίου «Ο φιλέλληνας Αγωνιστής», τη Σωτηρία Αντωνίου και την Ανθή Δήμα. Μέσα από αυτή τη συνέντευξη, μας μοιράστηκαν τις σκέψεις τους για το έργο τους και τη συγγραφική διαδικασία.

Οι συγγραφείς ανέφεραν ότι η έμπνευση για το βιβλίο προήλθε από τις σπουδές τους στην Ιταλία, καθώς έκαναν την πρακτική τους στην πόλη όπου γεννήθηκε ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, ο Σαντόρε ντι Σανταρόζα, στο Τορίνο. «Αφορμή συγγραφής του βιβλίου ήταν τα 200 χρόνια από τον θάνατό του», τόνισε η κα Αντωνίου. Με τη βοήθεια άρθρων από το αρχείο του δημαρχείου της πόλης, καθώς και του διαδικτύου, ξεκίνησαν να γράφουν το παραμύθι.

Ωστόσο, ανέφεραν ότι αντιμετώπισαν και μια δυσκολία κατά τη δημιουργία του. Επειδή έπρεπε να γραφτεί με απλό λεξιλόγιο, ώστε να είναι κατανοητό από όλους τους αναγνώστες, αυτό αποτέλεσε ένα στοίχημα, το οποίο, όπως είπαν, κατάφεραν να κερδίσουν.

Στη συνέχεια, η κα Δήμα, που είναι δασκάλα, επισήμανε πως αυτό που την ώθησε να γράψει το βιβλίο είναι ο αποκλεισμός που βιώνουν τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, τα οποία δεν έχουν τις κατάλληλες παροχές. Έδωσε έμφαση στην αναγκαιότητα ύπαρξης τέτοιων βιβλίων για παιδιά που σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο και για αυτόν τον λόγο δημιουργήθηκε το συγκεκριμένο παραμύθι. Κλείνοντας, ανέφερε πως είναι πρόθυμη να γράψει και άλλα προσβάσιμα παραμύθια για τα παιδιά: «Είναι το όνειρό μου», δήλωσε.

Το παραπάνω παραμύθι μου τράβηξε το ενδιαφέρον σε πολλά σημεία. Αρχικά, η πλοκή ήταν ενδιαφέρουσα, με τον πρωταγωνιστή να περιγράφεται και να σκιαγραφείται εξαιρετικά. Ήταν απλό και κατανοητό, με ένα εύληπτο λεξιλόγιο για αναγνώστες που δεν έχουν τα ελληνικά ως πρώτη γλώσσα ή έχουν μαθησιακές δυσκολίες. Τα χρώματα που χρησιμοποιήθηκαν για την εικονογράφηση του βιβλίου βασίζονται σε μια χρωματική παλέτα, ώστε άτομα με αχρωματοψία να μπορούν να τα διακρίνουν καθαρά.

Κατά την ανάγνωση του παραμυθιού, ως έφηβη με μαθησιακή δυσκολία, μου ήταν εύκολο να το κατανοήσω. Θα το πρότεινα σε γονείς για να το διαβάσουν στα παιδιά τους, αλλά και σε εφήβους που θα ήθελαν να διαβάσουν κάτι διαφορετικό.

Εν κατακλείδι, η συζήτηση με τις συγγραφείς του βιβλίου μάς βοήθησε να κατανοήσουμε βαθύτερα το έργο και τις προθέσεις τους. Έδειξαν πως δεν είναι δύσκολο να συμπεριλάβουμε και να βοηθήσουμε όλα τα παιδιά να έχουν πρόσβαση στην ανάγνωση παραμυθιών.

Φωτεινή Σ.

Σχολιάστε